الشيخ حسين المظاهري
73
كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى)
روز قيامت براى او ، نامه اى گشاده بيرون آوريم تا درآن بنگرد . ( به او گوييم ) نامه ات را بخوان . امروز تو خود براى حساب كشيدنِ از خود بسنده اى . ( و نحشرهم يوم القيامه على وجوههم عمياً و بكماً و صمّاً ماويهم جهنّم . ) 42 در روز قيامت در حالى كه چهره هايشان رو به زمين است ، كور و لال و كر ، محشورشان مى كنيم و جهنم جايگاه آنهاست . ( و من كان فى هذه اعمى فهو فى الاخره اعمى و اضلّ سبيلًا . ) 43 و هر كه در اين دنيا نابينا باشد ، در آخرت نيز نابينا و گمراه تر است . ( و من اعرض عن ذكرى فانّ له معيشهً ضنكاً و نحشره يوم القيامه اعمى . قال ربّ لم حشرتنى اعمى و قد كنت بصيراً . قال كذلك اتتك اياتنا فنسيتها و كذلك اليوم تنسى . ) 44 و هر كس از ياد من روى برتابد ، زندگيش تنگ شود و در روز قيامت نابينا محشورش سازيم . گويد : اى پروردگار من ! چرا مرا نابينا محشور كردى و حال آنكه من بينا بودم . گويم : همچنان كه تو آيات ما را فراموش مى كردى ، امروز خود ، فراموش گشته اى . ( انّكم و ما تعبدون من دون اللّه حصب جهنّم . ) 45 شما و آنچه جز اللّه مى پرستيد ، هيزمهاى جهنّميد . ( و يوم تقوم السّاعه يقسم المجرمون ما لبثوا غير ساعهٍ كذلك كانوا يؤفكون . ) 46 روزى كه قيامت بر پا شود ، مجرمان سوگند خورند كه جز ساعتى در گور نيارميده اند . آرى ، اين چنين از حق منحرف مى شوند .